Ang mga alamat tungkol sa pinagmulan ng daigdig ay marami.  Maaaring ito ay nagmula sa iba’t-ibang rehiyon ng bansa.  Gayon pa man, ang lahat ng ito ay kabilang sa unang panahon ng kasaysayan ng ating lahi.

Yling, a bird reputed to talk, asks Cadugnung, a wise man, to sing of the ancient story of Handiong. This is the story he tells:

Si Lalapindigowa-i (isang putakti) ay isang masipag na magsasaka.  May dalawa siyang asawa, sina Odang (hipon) at si Orak (itlog).  Tulad ng ibang Maranao, hindi lamang siya masipag na magsasaka kundi isang tapat na asawa.  Nagsusumikap siyang magtrabaho upang mapakain ang dalawa niyang asawa.

A turtle and a big lizard went to the field of Gotgotapa to steal ginger.  When they got there the turtle told the lizard he must be very still, but when the lizard tasted the ginger, he exclaimed, The ginger of Gotgotapa is very good.  Be still, said the turtle, but again the lizard shouted louder than before.  Then the man heard and came out of his house to catch the robbers.

Isang umaga, ang tupa ay naglalakad galing sa pastulang malapit sa libis ng bundok.  Siya ay nanginain doon ng sariwang damo.  Walang anu-ano’y nakarinig siya ng isang magandang tinig na buhat sa kung saan.  Dahil sa pananabik ay hinanap niya ang tinig na iyon.  Ang tinig ay buhat sa kuliglig.  Pinilit niyang hanapin ang kuliglig.

Ang sampaguita, na ating pambansang bulaklak, ay may iniingatang isang magandang alamat.  Ang dalawang pangunahing tauhan ay bibigyan natin ng mga makabagong pangalan, bagaman ayon sa matatanda, ang mga tagpong inilalarawan sa kuwento ay nangyari noong bago pa dumating dito sa atin ang mga Kastila.

Dahil sa ipinakitang kalupitan ng mga tulisang-dagat, ang mga naninirahan sa Balud, sa pangunguna ng mga misyonerong Heswita ay nagtungo sa Binongtoan, isa sa kalapit na nayon.  Doon ay nagsimula silang bumuo ng panibagong nayon at matatag nakuta na yari sa mga batong adobe.  Pinatatag nila ang kanilang nayon.  Naglagay sila ng mga pamigil na harang laban sa marahas na pananalakay ng mga tulisang-dagat.

Ang epikong Alim ng mga Ifugao ay nagsasalaysay ng isang panahong ang lupain ay saganang-sagana.  Maging ang mga ilog at dagat ay sagana sa isda.  Ang mga kagubatan ay maraming mga hayop na madaling hulihin.  Walang suliranin ang mga tao tungkol sa pagkain.  Pag ibig nilang kumain, wala silang gagawin kundi pumutol ng biyas na kawayan at naroroon na ang bigas na isasaing.  Ang biyas ng kawayan ay siya ring pagsasaingan.

Pages