Labis na nakamamangha at napakahiwaga ang tungkol sa yungib.  Ito ay pinanirahan ng mga supernatural na nilikha tulad ng mga diwata at reyna na pinaniniwalaang lumitaw nuong unang panahon.  Sila ang pinaniniwalaang magagandang nilikha ng diyos na may napakaraming aria-arian tulad ng iba’t ibang uri ng mga alahas.

Ang lahat ng tao ay magkakapatid sa kabila ng pagkakaiba sa wika, sa ugali, at sa pananampalataya.

Once there lived a young crocodile on the bank of the Pasig River.  He was so fierce and so greedy that no animal dared to approach him.  One day while he was resting on a rock, he thought of getting married.  He said aloud, I will give all that I have for a wife.  As he pronounced these words, a coquettish peahen passed near him.  That naughty crocodile expressed his wish again.  The coquette listened carefully, and began to examine the crocodile's looks.

A turtle and a big lizard went to the field of Gotgotapa to steal ginger.  When they got there the turtle told the lizard he must be very still, but when the lizard tasted the ginger, he exclaimed, The ginger of Gotgotapa is very good.  Be still, said the turtle, but again the lizard shouted louder than before.  Then the man heard and came out of his house to catch the robbers.

There was once a lizard. She was a friend of the deer. The lizard said, Friend, take care of my child because I am going to catch fish. While I am away do not dance because you might step on my child. then she left.

Sa bayan ng Tayabas ang pinakamagandang dalaga ay nagngangalang Ilang.  Maraming mayayamang binata ang nanliligaw sa kanya.  Ngunit ang kaniyang nagugustuhan ay si Edo.  Isang mahirap na magsasaka.

Noon daw kauna-unahang panahon ay walang anumang bagay sa daigdig kundi langit at dagat lamang.  Ang bathala ng langit ay si Kaptan.  Ang bathala ng dagat ay si Magwayen. Si Kaptan ay may isang anak na lalake- si Lihangin.  Si Magwayen naman ay may isang anak na babae- si Lidagat.  Pinagpakasal ng dalawang bathala ang kanilang mga anak at sila’y nagkaanak naman ng apat na lalake- sina Likalibutan, Ladlaw, Libulan, at Lisuga.

Noong unang panahon nagtanim si Bathala ng kalabasa at duhat.  Gusto niyang makita kung papano magsilaki ang mga ito. Dahil si Bathala ang nagtanim, kaydali nilang lumaki.  Si Duhat ay lumaki pataas na ang itinuturo’y kalangitan, at ilang araw pa ay nakahanda na itong mamunga. Sabik na sabik na akong mamunga, wika ni Duhat.

Pages